ثانيا به اين جهت است كه وظيفه و تكليف مزبور ، به موسى و برادرش اختصاص ندارد ، بلكه هم شامل همه ، و هم شامل تنها موسى و برادرش خواهد بود . ثالثا عامل سوّم آن است كه گزارش و خبر دادن بشارت ، شامل همه نمىشود ؛ بلكه مخصوص كسى است كه نزديك به خدا است و موسى و برادرش از همه به خدا نزديك‌تر هستند . و لذا به اين امر اختصاص داده شده است . [ 38 ] آيهء سوّم : « وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ إِرْصاداً لِمَنْ حارَبَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ مِنْ قَبْلُ ، وَ لَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنا إِلَّا الْحُسْنى ، وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ لا تَقُمْ فِيهِ أَبَداً لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى مِنْ أَوَّلِ يَوْمٍ ، أَحَقُّ أَنْ تَقُومَ فِيهِ « 1 » » ؛ « گروهى ديگر از آنان كسانى هستند كه در مدينه مسجدى ساختند ، براى زيان آورى ( به مسلمانان ) و ( تقويت ) كفر و تفرقه ميان مؤمنان و كمينگاه براى كسى كه با خدا و پيامبرش از پيش مبارزه كرده بود . آنان سوگند ياد مىكنند كه نظرى جز نيكى ( و خدمت ) نداشته‌ايم ، امّا خداوند گواهى مىدهد كه آنان دروغگو هستند ، هرگز در آن قيام ( و عبادت ) مكن . آن مسجدى كه از روز نخست بر پايهء تقوى بنا شده است ، شايسته‌تر است كه در آن قيام و عبادت كنى » . سبب نزول آيات فوق ، بنابر آنچه روايت شده است ، از اين قرار مىباشد : بنى عمرو بن عوف ، هنگامى كه مسجد قبا را ساختند ، كسى را خدمت رسول اكرم ( ص ) فرستادند تا تشريف فرما شود . حضرت ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) آمدند و در آن مسجد نماز برپا فرمودند . سرانجام پسران غنم بن عوف كه برادران آنها بودند ، حسادت ورزيدند و گفتند : ما مسجدى مىسازيم و از رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) دعوت مىكنيم تا در آن مسجد نماز بگزارد و ابو عامر راهب نيز در آن نماز بگزارد ( ماجرا و داستان ابو عامر خواهد آمد ) تا بدين وسيله برترى و تفوّق به دست بياورند . پس مسجدى را در كنار مسجد قبا ، ساختند و خدمت رسول اكرم ( صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ) كه ( آماده و عازم جنگ تبوك بود ) ، عرض كردند : ما مسجدى را به جهت نياز افراد ناتوان و بيمار و به خاطر شب‌هاى بارانى و تابستانى ، ساخته‌ايم و دوست داريم كه شما تشريف بياوريد و براى ما در آن مسجد نماز بگزاريد و براى ما دعا و طلب بركت نماييد . حضرت ( ص ) فرمود : من فعلا عازم سفر هستم و هنگامى كه از سفر برگشتم ، به

--> ( 1 ) . سوره توبه ، آيه 108 .